Nooit weer.....

Vandaag even geen beesten maar een stoere wandeling in de omgeving. Het is zeer vermoeiend om de hele dag bezig te zijn met het zoeken naar dieren. Want al is de olifant erg groot. In een gebied van 40.000 hectaren is het zoeken naar de bekende speld in de hooiberg.

Daarom vandaag, de wandelschoenen aan, stokken mee voor het evenwicht, niet te veel cameraspullen en om 6:30 bij de poort. Inclusief ontbijtzak en voldoende water. De expeditie kan van start. Het is alleen nog wachten op de chauffeur met zijn busje die ons naar de start van de wandeling zal rijden. Maar dat liep niet geheel volgens plan. Elk kwartier keken we verlangend naar de poort die open moest gaan voor het busje. Maar geen busje. Sylvia heeft toen een kloek besluit genomen. Voor de mensen die Sylvia kennen weten dat als Sylvia eenmaal een besluit heeft genomen...
Eerst heeft ze nog even aan onze gids William gevraagd of hij iemand uit zijn bed wilde trommelen, maar toen die wit wegtrok bij die vraag, is ze er zelf op uitgetrokken en heeft ergens op een deur gebonsd. Dat had weinig effect op het vertrektijdstip dat inmiddels al een uur was opgeschoven, maar wel kregen we te horen dat de chauffeur kort geleden vertrokken was. 

Het zou nog een half uur duren voordat we eindelijk konden vertrekken. Het was gelukkig niet zo warm vandaag, anders maakt 1,5u best veel verschil.
Wij hadden de route vorig jaar voor het eerst gelopen met Anton de eigenaar van het stuk bush en William had de route ook een keer gelopen.
Dus dat moest helemaal goed komen, nu Anton niet thuis was. Na enige discussie tussen William en mij of we nu links af of rechts af zouden starten kreeg ik gelukkig mijn zin en zaten we naar al snel bleek op het juiste pad.

Het gekke is dat je toch na een jaar precies weet hoe de route loopt ook al is die niet altijd even duidelijk. Onderweg vertelde William over alles wat er groeide en bloeide en kon ik zijn verhaal aanvullen met wat historie die ik van vorige keer had onthouden.
Ook opvallend was, dat de wandeling veel korter bleek dan ik had gedacht, en we hebben echt geen stukken afgesneden.

Ik had onze deelnemers op het ergste voorbereid: klauteren, en op je achterste naar beneden glijden en de rivier verschillende keren oversteken.
Gelukkig viel het allemaal mee, maar dat kwam ook door het feit dat het water in de rivier niet zo hoog stond als vorig jaar en de geweldige assistentie bij de rivierdoorsteken van met name Oscar, die zich ontpopte als een galante ridder. Voor Sylvia was dat een geweldige uitkomst. Gewapend met eenpootstatief en brace heeft ze de tocht volbracht. Nooit weer, verzuchtte ze. Maar zij is wel de enige van de groep met een vierdaagse kruisje!

Met name de oudere jongeren hadden soms wat moeite om over de keien te klauteren, maar er is geen camera te water geraakt. Een mooie wandeling met mooie natuur en lekker ontbijten aan de oevers van de rivier. Kortom een heerlijk begin van de dag ondanks de trage start.
Van de rivieroversteken zijn filmpjes gemaakt, maar het slakketempo waarmee ik hier informatie kan uploaden is daar niet geschikt voor. Die houden jullie dus nog te goed. Als we terug zijn zul je het allemaal kunnen bekijken. De rest van de dag is vrij. Morgenochtend gaan we vroeg op pad om 6 uur lang naar de koning van de jungle te zoeken. De weersvoorspelling is slecht. Als dat maar goed komt.