37 Lolly's

Op naar Vaalwater vandaag. Een druk programma in het streekdorp hier vlakbij. Voor deze gelegenheid was onze gids Steve ingehuurd. Een bewoner van de township die ons zou begeleiden die dag.
Al vroeg vertrokken we naar de Welfare Stichting die vooral voor  weeskinderen van Aids slachtoffers goed werk doet. Wij werden nog eens extra hartelijk bedankt voor de donatie die we vorig jaar hadden gedaan nadat we onze kerstaktie aan de Welfare Stichting hadden opgedragen en van veel nieuwsbrieflezers een bijdrage ontvingen.

Het bezoek begon met een voorlichting over het programma dat de stichting volgt om de kinderen onderwijs en een onderdak te geven. Daarna was het tijd voor de korte les ballonnen opblazen, hinderlijk mee piepen en loslaten van de ballonnen. Dat was dolle pret, waarbij de een een het sneller door had dan de ander. Het andere meegebrachte speelgoed vond ook gretig aftrek. Op de vraag waar nog echt behoefte aan was werd geantwoord: Lego Duplo. Een schamel aantal blokjes en één grondplaatje: daar kun je niet zoveel mee. Dus binnenkort gaan we Duplo verzamelen.

Na de lunch trokken we met Steve echt de township in voor een optreden van de traditionele dansgroep. Hun optreden is elk jaar weer een feest van ritme, dynamiek en energie. Het weerzien met leider John was hartverwarmend en de groep liet zien wat ze het afgelopen jaar weer had bijgeleerd. Ook de bouwwerken op het  terrein waar de voorstellingen plaats hebben waren weer verder verfraaid. Een goed project die de jeugd van de straat een prima bezigheid geeft. Het optreden is dit keer volledig gefilmd door een van de deelnemers. Wellicht dat we het resultaat een keer terug zien.

Het optreden duurde wel erg lang deze keer, maar John wilde ons speciaal zijn nieuwste dans laten zien. Over de arbeiders die vroeg vanuit de Township met de trein naar de boerderijen gingen om te werken en ‚s-avonds laat, moe maar zingend terugkeerden. Maar ja als je de taal niet begrijpt is het ook lastig te volgen, maar het werd wel heel goed uitgebeeld.
Daarna nam Steve ons mee naar zijn huis in de Township en vertelde trots dat hij en zijn echtgenote besloten hadden maar 2 kinderen te nemen, alle geld opzij te leggen om deze kinderen te kunnen laten studeren. Een voornemen waar ze hard voor moesten werken, maar ook een moedig besluit om zo hun leven in te richten: een goede manier om een volgende generatie de betere kansen te geven.


Tot slot van de dag hebben we nog wat flesjes fris gekocht bij een lokaal winkeltje, wat natuurlijk de nodige bekijks gaf van vooral jonge  kinderen. Toen daar een 3 tal kinderen stond te kijken, kwam Sylvia op het lumineuze idee voor deze kinderen een lolly te kopen. Ik zei nog: 'doe dat nou niet, voordat je het weet komen  er steeds meer kinderen’. En zo geschiedde: 37 lolly’s later voor het enorme bedrag van € 1,17, liep de hele straat met een stokje uit zijn mond. De  winkeleigenaar was in een klap van zijn voorraad lolly’s af, kinderen gelukkig en wij een paar mooie foto’s rijker. Iedereen blij. Een prachtige zonsondergang sloot deze dag kleurrijk af.